สรุปคำตอบแบบสั้น

ฟันหน้าหนูมีเคลือบฟันด้านหน้าที่แข็ง มีโครงสร้างและองค์ประกอบซึ่งช่วยต้านการสึกหรอ ขณะที่ด้านหลังของฟันมีเนื้อฟันซึ่งสึกเร็วกกว่า ความแตกต่างนี้ทำให้ปลายฟันรักษารูปทรงคล้ายสิ่วที่คมอยู่เสมอ

ฟันหนูจึงอาจทำรอยหรือกัดผ่านวัสดุที่อ่อนกว่าและบางพอได้ เช่น พลาสติก ไม้ ยาง ฉนวนสายไฟ และโลหะอ่อนบางชนิด แต่ไม่ได้หมายความว่าหนูสามารถกัดทะลุเหล็กโครงสร้างหรือคอนกรีตสมบูรณ์ได้ทุกชนิด

ค่า Mohs 5.5 ของฟันหนูเชื่อถือได้แค่ไหน

ข้อมูลยอดนิยมบนอินเทอร์เน็ตมักระบุว่า

• ฟันหนูมีความแข็ง 5.5 ตามมาตรา Mohs
• เหล็กทั่วไปมีความแข็ง 4.0
• ดังนั้นฟันหนูจึงแข็งกว่าเหล็ก

ข้อความนี้จำง่าย แต่มีข้อจำกัดสำคัญ

Mohs Scale วัดความสามารถในการขีดข่วน

มาตรา Mohs ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเปรียบเทียบว่าแร่ชนิดหนึ่งสามารถขีดแร่ชนิดอื่นให้เกิดรอยได้หรือไม่ ไม่ได้วัดแรงกัด ความเหนียว การต้านแรงกระแทก หรือความสามารถในการกัดวัสดุให้ขาดโดยตรง

ค่าบนมาตรา Mohs ยังไม่เพิ่มขึ้นแบบเส้นตรง วัสดุระดับ 6 จึงไม่ได้หมายความว่าแข็งกว่าระดับ 3 เพียงสองเท่า

เหล็กไม่ได้มีความแข็งค่าเดียว

คำว่า “เหล็ก” อาจหมายถึงเหล็กอ่อน เหล็กกล้าคาร์บอนต่ำ เหล็กกล้าไร้สนิม เหล็กเครื่องมือ หรือเหล็กที่ผ่านการชุบแข็ง วัสดุเหล่านี้มีคุณสมบัติแตกต่างกันมาก

ดังนั้น การใช้ค่า 4.0 แทนเหล็กทุกชนิดแล้วนำมาเทียบกับฟันหนูจึงกว้างเกินไป

ค่า 5.5 ยังขาดแหล่งวิจัยต้นฉบับที่ชัดเจน

พบการใช้ตัวเลข Mohs 5.5 ของฟันหนูซ้ำในสื่อทั่วไปจำนวนมาก แต่ยังไม่พบงานวิจัยต้นฉบับที่แสดงวิธีทดสอบฟันหนูด้วยมาตรา Mohs และยืนยันค่า 5.5 เป็นมาตรฐานเดียวสำหรับหนูทุกชนิด

สิ่งที่มีหลักฐานรองรับมากกว่าคือ เคลือบฟันของสัตว์ฟันแทะมีโครงสร้างทางจุลภาคที่ซับซ้อนและทนต่อการสึกหรอ ไม่ใช่การระบุค่าความแข็งด้วย Mohs เพียงตัวเลขเดียว

ข้อสรุปที่แม่นยำกว่า: ฟันหนูมีเคลือบฟันที่แข็งและทนต่อการสึก แต่ไม่ควรกล่าวว่าฟันหนูแข็งกว่าเหล็กทุกชนิด

ความลับไม่ได้อยู่ที่ความแข็ง แต่อยู่ที่โครงสร้าง

ฟันหน้าหรือฟันตัดของหนูไม่ได้มีเนื้อวัสดุเหมือนกันทั้งซี่

ด้านหน้าของฟันเคลือบด้วย enamel หรือเคลือบฟันที่แข็ง ส่วนด้านหลังมี dentine หรือเนื้อฟันซึ่งอ่อนกว่า เมื่อหนูกัดแทะหรือให้ฟันบนและฟันล่างสัมผัสกัน เนื้อฟันด้านหลังจะสึกเร็วกว่าชั้นเคลือบฟันด้านหน้า

ผลที่เกิดขึ้นคือ ปลายฟันไม่สึกจนทู่เท่ากันทั้งหมด แต่คงรูปเป็นขอบตัดคล้ายสิ่ว

กลไกนี้เรียกว่า differential wear หรือการสึกในอัตราที่ต่างกัน และเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ฟันหน้าของสัตว์ฟันแทะทำงานคล้ายเครื่องมือตัดที่ลับคมตัวเอง

การศึกษาด้านชีวกลศาสตร์ยังพบว่า ฟันหน้าของสัตว์ฟันแทะมีลักษณะยาวและฝังลึกเข้าไปในขากรรไกร ซึ่งอาจช่วยกระจายแรงที่เกิดขึ้นบริเวณปลายฟันขณะกัด Scientific Reports: Biomechanical Significance of Rodent Incisors

ทำไมฟันหน้าหนูจึงมีสีเหลืองหรือส้ม

สีส้มของฟันหนูไม่ใช่คราบสกปรก และไม่จำเป็นต้องหมายความว่าหนูมีปัญหาสุขภาพช่องปาก

งานวิจัยในปี 2024 ตรวจพบวัสดุที่มีธาตุเหล็กกระจายอยู่ในระดับนาโนภายในเคลือบฟันของสัตว์ฟันแทะหลายชนิด โครงสร้างนี้ช่วยเพิ่มความแข็งแรงและความทนทานต่อกรดของเคลือบฟัน แม้ผลการศึกษาจะชี้ว่าสีส้มไม่ได้เกิดจากธาตุเหล็กโดยตรงทั้งหมดอย่างที่เคยเข้าใจกัน ACS Nano: Rodent Incisor Enamel

จุดสำคัญจึงไม่ใช่แค่ว่า “ฟันมีธาตุเหล็ก” แต่คือการที่แร่และโครงสร้างระดับจุลภาคถูกจัดวางอย่างเหมาะสม เพื่อให้ฟันทนต่อแรงและการสึกซ้ำระหว่างการกัดแทะ

ฟันหนูงอกเร็ววันละ 0.4 มิลลิเมตรจริงหรือไม่

ตัวเลขวันละ 0.4 มิลลิเมตรใช้ได้ในฐานะค่าประมาณของฟันหน้าล่างในหนูทดลองหรือหนูบางกลุ่ม แต่ไม่ควรใช้เป็นอัตราตายตัวของฟันทุกซี่และหนูทุกชนิด

ข้อมูลที่ถูกรวบรวมจากงานด้านสรีรวิทยาของหนูระบุว่า

• ฟันหน้าบนอาจยื่นเพิ่มประมาณ 2.2 มิลลิเมตรต่อสัปดาห์ หรือราว 0.31 มิลลิเมตรต่อวัน
• ฟันหน้าล่างอาจยื่นเพิ่มประมาณ 2.8 มิลลิเมตรต่อสัปดาห์ หรือราว 0.4 มิลลิเมตรต่อวัน

อัตราจริงสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามชนิด อายุ สุขภาพ อาหาร และระดับการสึกของฟัน งานวิจัยในสัตว์ฟันแทะยังพบว่าอัตราการงอกและการสึกสัมพันธ์กับอายุและพฤติกรรมการใช้ฟันด้วย

ในทางชีววิทยา คำว่า “continuously erupting incisors” หรือฟันตัดที่เคลื่อนยื่นออกมาอย่างต่อเนื่อง จึงแม่นยำกว่าความเข้าใจว่าฟันงอกยาวด้วยความเร็วคงที่ตลอดเวลา

ถ้าหนูไม่กัดของแข็ง ฟันจะแทงปากตัวเองจริงไหม

ฟันหน้าที่งอกหรือยื่นต่อเนื่องจำเป็นต้องสมดุลกับการสึกตามธรรมชาติ

ในหนูสุขภาพดีและมีแนวสบฟันปกติ ฟันบนกับฟันล่างจะสัมผัสและสึกในระหว่างการกิน การกัดแทะ และการเคลื่อนไหวขากรรไกร หากแนวฟันผิดปกติ ฟันหักไม่เท่ากัน หรือขากรรไกรได้รับบาดเจ็บ ฟันอาจยาวผิดรูปจนรบกวนการกินและทำให้เกิดบาดแผลได้

อย่างไรก็ตาม ไม่ควรสรุปว่าหนูทุกตัวต้องกัดสายไฟหรืออาคารเพื่อป้องกันฟันทิ่มปาก เพราะการกัดสิ่งปลูกสร้างยังเกี่ยวข้องกับการสำรวจพื้นที่ การสร้างหรือขยายช่องทาง การเข้าถึงอาหาร และลักษณะพื้นผิวของวัสดุด้วย

Bruxing คือการลับฟันของหนูใช่หรือไม่

Bruxing หมายถึงพฤติกรรมที่หนูบดหรือเสียดสีฟันหน้าบนกับฟันหน้าล่างจนเกิดเสียงเบา ๆ พฤติกรรมนี้อาจช่วยให้เกิดการสึกของฟันได้ส่วนหนึ่ง แต่ไม่ใช่ชื่อของกลไกการลับคมทั้งหมด

การลับคมตัวเองเกิดจากรูปทรงฟันและการสึกต่างกันระหว่างเคลือบฟันกับเนื้อฟัน ทั้งในระหว่างการกัดแทะและการสัมผัสกันของฟัน

ในหนูเลี้ยง bruxing ยังอาจเกิดเมื่อหนูรู้สึกผ่อนคลาย คล้ายพฤติกรรมแสดงความพึงพอใจ แต่ก็อาจพบได้เมื่อหนูเครียด ไม่สบาย หรือเจ็บปวด จึงต้องพิจารณาร่วมกับพฤติกรรมอื่น ไม่ควรตีความจากเสียงบดฟันเพียงอย่างเดียว PetMD: Bruxism in Rats

แล้วหนูกัดวัสดุอะไรได้บ้าง

หนูไม่ได้เลือกกัดเฉพาะสิ่งที่ใช้เป็นอาหาร วัสดุที่อยู่ขวางเส้นทาง มีกลิ่นน่าสนใจ มีขอบให้เริ่มกัด หรือสามารถขยายเป็นช่องทางได้ ล้วนมีโอกาสได้รับความเสียหาย

วัสดุที่มักพบรอยกัด ได้แก่

• ไม้และขอบประตู
• พลาสติกและท่อบางประเภท
• ยางและวัสดุซีล
• ฉนวนโฟม
• แผ่นยิปซัม
• ถุงและบรรจุภัณฑ์อาหาร
• ฉนวนหุ้มสายไฟ
• โลหะอ่อนหรือแผ่นโลหะบาง
• ปูนหรือคอนกรีตที่แตกร้าวและเสื่อมสภาพแล้ว

ประโยคว่า “หนูกัดซีเมนต์ได้” จึงต้องอธิบายให้ถูกต้อง หนูอาจกัดหรือขยายขอบปูนที่อ่อน ร่วน แตกร้าว หรือมีช่องเริ่มต้นอยู่แล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าจะกัดทะลุคอนกรีตโครงสร้างที่สมบูรณ์ได้ง่าย

ทำไมหนูจึงกัดสายไฟ

ฉนวนสายไฟมักผลิตจากพลาสติกหรือยางซึ่งมีความแข็งต่ำกว่าเคลือบฟันหนู มีเส้นผ่านศูนย์กลางและขอบโค้งที่หนูจับด้วยฟันได้สะดวก อีกทั้งสายไฟจำนวนมากวางอยู่ตามผนัง ฝ้า ห้องเครื่อง และช่องบริการซึ่งเป็นเส้นทางเดินของหนูอยู่แล้ว

หนูอาจกัดสายไฟด้วยหลายเหตุผล เช่น

• สำรวจวัตถุที่อยู่ในเส้นทาง
• เปิดหรือขยายทางผ่าน
• กัดวัสดุที่ให้แรงต้านเหมาะกับฟัน
• เข้าถึงพื้นที่ด้านหลังสายหรือท่อ
• นำวัสดุบางส่วนไปใช้กับรัง

หากรอยกัดทำลายฉนวนจนตัวนำไฟฟ้าถูกเปิดออก อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อไฟฟ้าลัดวงจร ไฟดูด ระบบขัดข้อง และอัคคีภัย โดยระดับความเสี่ยงขึ้นอยู่กับตำแหน่ง แรงดันไฟฟ้า ระบบป้องกัน และสภาพของสาย

หากพบสายไฟมีรอยกัด ควรตัดแหล่งจ่ายไฟตามวิธีที่ปลอดภัยและให้ช่างไฟฟ้าที่มีความรู้ตรวจสอบ ไม่ควรจับสายที่เสียหายหรือพันเทปซ่อมเองขณะที่วงจรยังทำงาน

จุดใดในอาคารเสี่ยงต่อการถูกกัดมากที่สุด

หนูมักเริ่มกัดจากจุดที่มีขอบให้ยึดฟันหรือมีช่องเล็กอยู่ก่อนแล้ว พื้นที่ซึ่งควรตรวจเป็นพิเศษ ได้แก่

ช่องรอบท่อและสายสื่อสาร

ช่องว่างระหว่างท่อกับผนังอาจถูกใช้เป็นทางผ่าน และขอบวัสดุอุดที่อ่อนสามารถถูกกัดออกเพื่อขยายช่องได้

มุมล่างของประตู

ประตูไม้ ยางขอบประตู หรือมุมที่มีช่องใต้บานประตู มักเป็นตำแหน่งที่เริ่มกัดได้ง่าย

ฝ้าเพดานและช่องบริการ

เป็นพื้นที่เงียบ มีท่อ สายไฟ และโครงสร้างจำนวนมาก อีกทั้งมักไม่ได้รับการตรวจเป็นประจำ

ด้านหลังตู้และเครื่องจักร

ความอบอุ่น ความมืด และการรบกวนต่ำทำให้พื้นที่เหล่านี้เหมาะสำหรับเป็นเส้นทางหรือที่หลบซ่อน

ห้องเก็บอาหารและพื้นที่ขยะ

หากมีแหล่งอาหารอยู่ใกล้ จุดอ่อนทางโครงสร้างจะมีโอกาสถูกใช้งานซ้ำและขยายมากขึ้น

โฟมอุดรูกันหนูได้จริงหรือไม่

โฟมขยายตัวมีประโยชน์ในการเติมช่อง ลดลม หรือใช้เป็นส่วนประกอบของงานปิดรอยต่อ แต่โฟมเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ชั้นป้องกันการกัดที่เชื่อถือได้ในจุดซึ่งหนูเข้าถึงได้

หนูสามารถเริ่มกัดจากขอบโฟมที่เปิดอยู่และค่อย ๆ ขยายช่อง จึงควรใช้วัสดุทนการกัดเป็นโครงหรือชั้นกั้น แล้วจึงปิดผิวด้วยวัสดุที่เหมาะกับอาคาร

ใยเหล็กใช้ป้องกันหนูได้หรือไม่

การบอกว่า “ใยเหล็กทุกชนิดใช้ไม่ได้” ก็ไม่ถูกต้องเช่นกัน

คำแนะนำด้านการป้องกันหนูในอาคารระบุว่า ใยทองแดงหรือใยสแตนเลสที่อัดแน่นสามารถใช้กับช่องขนาดเล็กบางประเภทได้ ส่วนใยเหล็กธรรมดาอาจใช้เป็นมาตรการชั่วคราว แต่มีโอกาสเกิดสนิม เสื่อมสภาพ หรือถูกดึงออกหากติดตั้งไม่แน่น University of Nebraska–Lincoln: Rodent-Proof Construction

ดังนั้น สิ่งสำคัญไม่ใช่คำว่า “ใยเหล็ก” เพียงอย่างเดียว แต่ต้องพิจารณา

• ชนิดและความทนการกัดกร่อนของโลหะ
• ความหนาแน่นในการอัด
• ขนาดและลักษณะของช่อง
• วิธีการยึดไม่ให้ถูกดึงออก
• วัสดุปิดผิวด้านนอก
• ความร้อน ความชื้น และความปลอดภัยทางไฟฟ้า

ไม่ควรยัดเส้นใยโลหะรอบสายไฟหรืออุปกรณ์ไฟฟ้าโดยไม่ประเมินความปลอดภัย เพราะเส้นใยนำไฟฟ้าอาจสร้างความเสี่ยงเพิ่มเติมได้

วัสดุใดเหมาะสำหรับงาน Rodent Proofing

ไม่มีวัสดุชนิดเดียวที่เหมาะกับทุกช่อง งานปิดทางเข้าที่ดีต้องเลือกวัสดุตามขนาด ตำแหน่ง ความชื้น และการเคลื่อนตัวของโครงสร้าง

จุดสำคัญคือวัสดุต้องถูกยึดเข้ากับโครงสร้างอย่างมั่นคง ไม่ใช่เพียงวางหรือยัดปิดช่องไว้หลวม ๆ

การอุดรูอย่างเดียวอาจทำให้ปัญหาย้ายตำแหน่ง

ก่อนปิดช่องต้องตรวจสอบว่า มีหนูหรือรังอยู่ภายในโครงสร้างหรือไม่ และมีช่องทางอื่นที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขหรือไม่

หากปิดทางหนึ่งโดยไม่สำรวจระบบทั้งหมด หนูอาจ

• กัดสร้างทางออกใหม่
• ย้ายไปใช้ช่องข้างเคียง
• ติดอยู่ภายในฝ้าหรือผนัง
• เข้าไปยังพื้นที่ซึ่งตรวจสอบได้ยากกว่าเดิม

งาน Rodent Proofing จึงควรทำร่วมกับการตรวจร่องรอย การลดอาหารและน้ำ การติดตามกิจกรรม และการควบคุมประชากรตามหลัก IPM

เช็กลิสต์ตรวจอาคารเบื้องต้น

• ตรวจช่องใต้ประตูและมุมประตูชั้นล่าง
• ตรวจรอยต่อรอบท่อ สายไฟ และท่อร้อยสาย
• มองหารอยกัดคู่ขนานบนพลาสติกหรือไม้
• ตรวจสายไฟบริเวณฝ้า ห้องเครื่อง และหลังอุปกรณ์
• ตรวจวัสดุอุดเดิมว่าหลุด ร่วน หรือมีรอยกัดหรือไม่
• ตรวจตะแกรงระบายอากาศและจุดยึด
• ตรวจพุ่มไม้ กิ่งไม้ และสิ่งของที่พาดเข้าสู่อาคาร
• ตรวจอาหาร น้ำ และขยะที่หนูเข้าถึงได้
• บันทึกตำแหน่งหลักฐานบนแผนผัง
• ให้ช่างไฟตรวจสายที่สงสัยว่าถูกกัด

สรุปให้จำง่าย

• ยังไม่มีหลักฐานที่แข็งแรงพอให้ใช้ค่า Mohs 5.5 เป็นมาตรฐานของฟันหนูทุกชนิด
• ไม่ควรกล่าวว่าฟันหนูแข็งกว่าเหล็กทุกประเภท เพราะเหล็กมีความแข็งแตกต่างกันมาก
• พลังการกัดของหนูเกิดจากเคลือบฟันที่ทนการสึก เนื้อฟันที่สึกเร็วกว่า และรูปทรงที่ลับคมตัวเอง
• ฟันหน้าล่างของหนูบางกลุ่มอาจยื่นเพิ่มประมาณ 0.4 มิลลิเมตรต่อวัน แต่ไม่ใช่ค่าคงที่ของหนูทุกตัว
• Bruxing คือการบดหรือเสียดสีฟัน ไม่ใช่คำอธิบายของระบบลับคมทั้งหมด
• หนูสามารถกัดไม้ พลาสติก ยาง ฉนวนสายไฟ และวัสดุอ่อนหรือบางได้
• โฟมเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ชั้นป้องกันการกัดที่ดี
• ใยเหล็กธรรมดาเหมาะเป็นมาตรการชั่วคราวมากกว่า ขณะที่ใยสแตนเลสหรือทองแดงติดตั้งร่วมกับวัสดุปิดผิวมีความทนทานกว่า
• การป้องกันที่ได้ผลต้องสำรวจทั้งอาคาร ไม่ใช่อุดเฉพาะรูที่มองเห็น

บทส่งท้าย

สิ่งที่น่าทึ่งเกี่ยวกับฟันหนูไม่ใช่ว่ามันมีค่าความแข็งเหนือโลหะทุกชนิด

แต่คือธรรมชาติได้รวมเคลือบฟันที่ทนทาน เนื้อฟันที่สึกต่างกัน รูปทรงแบบสิ่ว การงอกทดแทน และขากรรไกรที่เหมาะกับการกัดแทะไว้ในเครื่องมือตัดขนาดเล็กเพียงสี่ซี่

เมื่อเข้าใจเช่นนี้ เราจะเห็นว่าการนำโฟมหรือวัสดุอ่อน ๆ ไปปิดช่องแล้วหวังว่าหนูจะยอมแพ้ อาจไม่ใช่การแข่งขันที่ยุติธรรมตั้งแต่ต้น

ทางออกที่ดีกว่าคือทำให้อาคารไม่มีช่องให้เริ่มกัด ไม่มีอาหารดึงดูด และไม่มีเส้นทางที่หนูสามารถกลับมาใช้งานซ้ำได้

FAQ สำหรับ ตอบข้อสงสัยผู้อ่าน

Q : ฟันหนูแข็งกว่าเหล็กจริงหรือไม่

A ; ฟันหน้าหนูมีเคลือบฟันที่แข็งและทนต่อการสึก แต่ไม่ควรกล่าวว่าแข็งกว่าเหล็กทุกชนิด เพราะเหล็กแต่ละเกรดมีความแข็งต่างกัน และมาตรา Mohs ไม่ได้วัดแรงกัดหรือความเหนียวของวัสดุโดยตรง

Q : ฟันหนูมีความแข็งเท่ากับ 5.5 ตามมาตรา Mohs หรือไม่

A ; ตัวเลข 5.5 ถูกเผยแพร่ในสื่อทั่วไปจำนวนมาก แต่ยังไม่พบงานวิจัยต้นฉบับที่ยืนยันว่าเป็นค่ามาตรฐานสำหรับฟันหนูทุกชนิด จึงควรใช้ด้วยความระมัดระวัง

Q : ทำไมฟันหนูจึงลับคมตัวเองได้

A ; เพราะด้านหน้าของฟันมีเคลือบฟันที่สึกช้ากว่า ขณะที่เนื้อฟันด้านหลังสึกเร็วกว่า ความแตกต่างนี้ทำให้ปลายฟันคงรูปเป็นขอบคล้ายสิ่ว

Q : ฟันหนูงอกวันละกี่มิลลิเมตร

A : ค่าประมาณที่มักอ้างสำหรับหนูโตเต็มวัยคือ ฟันหน้าบนประมาณ 0.31 มิลลิเมตรต่อวัน และฟันหน้าล่างประมาณ 0.4 มิลลิเมตรต่อวัน แต่อัตราจริงเปลี่ยนแปลงตามชนิด อายุ สุขภาพและการสึกของฟัน

Q : หนูกัดสายไฟเพราะต้องลับฟันหรือไม่

A : การสึกของฟันเป็นส่วนหนึ่ง แต่ไม่ใช่เหตุผลเดียว หนูอาจกัดเพื่อสำรวจสิ่งของ เปิดทางผ่าน เข้าถึงพื้นที่ด้านหลัง หรือเพราะสายไฟอยู่บนเส้นทางเดินของมัน

Q : โฟมอุดรูสามารถกันหนูได้หรือไม่

A : โฟมเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ชั้นป้องกันการกัดที่น่าเชื่อถือ ควรใช้ร่วมกับวัสดุทนการกัดซึ่งยึดกับโครงสร้างอย่างเหมาะสม

Q : ใช้ใยเหล็กอุดรูหนูได้หรือไม่

A : ใยเหล็กธรรมดาอาจใช้ชั่วคราว แต่สามารถขึ้นสนิมและเสื่อมสภาพได้ งานถาวรควรพิจารณาใยสแตนเลส ใยทองแดง ตาข่ายโลหะ หรือวัสดุซ่อมโครงสร้างตามลักษณะของช่อง

สนใจสั่งซื้อหรือขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ

บริษัท กรีน อะโกรซายน์ จำกัด

Web: www.greenbestproduct.com
โทรศัพท์ : 02-374-7118-9, 02-377-9580, 02-377-2488, 02-375-1995
Hotline : 081-421-8517, 081-905-6566